TEKASUR SURESİ

15 Ocak 2010 Selahaddin Kip
KAYSERİ

 بسم الله الرحمن الرحيم 

 ألها كمالتكاثر حتى زرتم المقابر  كلا سوف تعلمون  ثم كلا سوف تعلمون  كلا لو تعلمون علم اليقين  لترون الجحيم  ثم لترونها  عين اليقين  ثم لتسأ لن يوماءذ  عن النعيم       

        Sure-i kerimenin açıklaması :

Kur’an-i kerimin tümünde olduğu gibi bu mübarek  sürenin de  içeriği  oldukça  feyizli ve bereketli  anlamı  aynı zamanda  mesajı vardır. Son derece  duygulu, dokunaklı uyarı yüklüdür..Başta : “ Sizi oyaladı “ diye başlıyor. Bilindiği gibi oyalamak ; fuzulî yersiz ve gereksi, faydasız  herhangi bir menfaat sağlamayan şeylerle  uğraşmak, uğraştırmak , esasen uğraşılması gereken  önemli şeyden  alıkoymak asıl görev  ve sorumluluk  gerektiren hizmet   alanından uzaklaştırarak  hava-î  belki de  zararlı ve tehlikeli  alanlara  çekilerek gaflete zarara götürmektir. Bu durum ise  sorumluluk taşıyan bir insan için  en büyük eksiklik ve hayat için en büyük kayıptır. Kur’an-i kerimin ,muhatabı olan  Müslümanları bu büyük  kayıp ve  zarara uğratmamak  için uyarıyor. Bu tehlikenin ne zaman  ve kimin tarafından gele bileceğini bildiriyor. Ve şöyle diyor.; “Çokluk yarışmaları  sizi oyaladı”  Neyin çokluğuyla oyalandı  onu   açık olarak bildirmiyor. Bu ifade tarzı  Arap edebiyatında önemlidir . Mefulun hazf edilmesi  alanın genişliğini ifade eder. Kulların  bir çok yönden  yarışma içine girdiklerini,  hatta bu yarışmaların sayıya girmeyecek kadar  çok yönlü ve çeşitli olduğunu  ifade etmiş olması için  yarışmanın cinsini ve  şeklini kapalı bırakıyor onu sınırlamıyor.

          Bu yarışmanın ne kadar zamanda  yapıldığını ve neticede nereye götürdüğünü işaret olmak üzere  şöyle diyor ; “ Ta kabirleri ziyaret edinceye kadar “  Süre-i celilenın tefsirinde  Alimler  bu sürenin  nüzul sebebinden  haber verirlerken şöyle  açıklarlar ; Rasulullah  ( s.a.v.) Allah’a ita’attan oyalanırsınız ta kabre varıncaya kadar yani ölünceye kadar..derler.  Bazen da mal çokluğu ile yarışırsınız.,denilmiştir. Adem oğlu malım, malım der durur, yiyip yok ettiğin giyip yıprattığın ve sadaka olarak verip gönderdiğinin  şeyin dışında  neyin varsa  ya gidecek seni tek edecek  yada sen gidip  onu başkasına terk edeceksin ! Denilmiştir. Bir yarde de :Ensardan beni Harise kabileleri arasında  tartışma yapılmış  nüfus bakımından  çoklukta yarışmışlar  hayatta olanları sayıştıktan sonra  bununla yetinmemiş bir de kabirde olan ölülerini sayışmaya koyulmuşlardır. Sure-i celile bunların durumunu açıklamak üzere nazil olmuştur denildi. Her ne ise  nüzul sebebinin hususi olması  hükmünün umumi olmasına mani değildir.Süre-i celile insan oğlunun müptela olduğu  bir fitrî  hastalıktan  yakasını kurtaramadığı  illetten haber veriyor. Tehlikenin  boyutuna dikkat çekerek  insanı uyarıyor.

            Böylece   ويل لكل همزة لمزة الذي جمع مالا وعدده يحسب ان ماله اخلده

 “Humeze “ Süresinde ; “Yazıklar olsun  o  kimselerin  tümüne ki onlar mal topladı da  malını saydı  durdu, onunla ebedileşeceğini hesap ediyor, ona aldanıp duruyor. Hayır hiçte öyle değil o elbette  Cehenneme atılacaktır…” Ayetinde  “Veyl” ile başlar ki korkunç bir yıldırım gibi başına indiriyor, tehlikenin büyüklüğüne uyarıyor. Demek ki kalıcı olmayan aslında kendisine ait olmayan  varlıklarla,hayalî şeylerle  şımarmak, aldanmak ,onlarla üstünlük davasına kalkışmak  aldanmaktır, kıymet ifade etmeyen  şeylerle uğraşmaktır. ki son derece aldatıcı son derece  basit  ve son derece akılsızca  davranıştır, bir menfaat  temin etmeyeceği gibi büyük zararlara götürecek, şahsiyetinden edecek ,maskaralık durumuna düşürecek şeylerdir

            Ayni zamanda bu hastalık insanın  yapısında “tiynetinde“- çamurunda – olup  ölünceye  kadar  yakasını bırakmayacak  kronik bir hastalıktır. Bu hastalık insan olgunu kabre taşıyan ancak orada biten , oraya kadar sürükleyen bir hastalıktır.Ondan sonradır ki bu kabil gaflet  ve  tartışmalara yer kalmıyor.    لقد كنت في غفلة من هذا فكشفنا عنك غطاءك فبصرك اليوم حديد   Nazm-i celilinde  açıklandığı üzere  “Sen daha önceden  gaflette idin artık gözlerinin perdesini açtık  bu gün gözlerin  çok uzakta olup bitenleri görecek kadar keskindir.Elbette her şey bütün gerçekleriyle  bir gün orta yere çıkacaktır, kitabın kendi eline verilerek ; “ kitabını al oku kendi hükmünü kendin ver “ denecektir. Böylece  ileride karşılaşacağın  korkunç ve tehlikeli  akibeti  düşün ve gör de  aldatıcı ve  faydasız şeylerle oyalanma ! Eğer bunları bilseydin de hesaba katsaydın böylesi  aldatıcı  ve yanıltıcı  şeylerle oyalanmayacaktın ! Diyor…

            Bir daha söylüyorum , yolunuz yol değil, tutumunuz tutum  değil, yanlışınızı  ve hatanızı  sonradan görecek ve anlayacaksınız. Bu ilahî ifadeler  burcu, burcu şefkat kokuyor. Düşünen ileriyi gören, kârını zararını  ayırt edebilen birileri  bunları  temyiz ediyor. Akıl ve izan  sahibi her kesin  kabul edip teslim olacağı yol budur. Allah (c.c. Kur’anın muhatabı olan  insanlığa bu hakikati talim ediyor. Bu gerçeklerle karşı karşıya  mutlaka geleceklerini tekiden   hatırlatıyor. Aslında nasihatin  rifk ve şefkatle olanı daha çok etkili oluyor, böylece  Allah Te’âlâ  kullarına  nasihat etmenin  yolunu ve adabını da talim buyuruyorlar.Daha sonra  ayet-i celile  mukadder olan bir soruya  cevap mahiyetinde devam ediyor.. Sanki şöyle bir soru  takdir ediliyor. :” Yani kim  söylüyor bizim bilmediğimizi, bizde biliyoruz, ölüm vardır ölümün ötesi  hesap ve ceza de vardır, biz de Müslumanız  biz de dinin ne demek olduğunu  biliyoruz. Bizim bunlara bir itirazımız yok ki, bize böle söylensin ? “

            İşte böylesi mukadder bir sorunun  cevabı olmak üzere  5. Ayette  şöyle deniliyor: “ Hayır, iş öyle değil; eğer bilseydiniz, yakıynen   bilseydiniz bu oyalamalara kapılmayacak bu gafletinizde devam etmeyecektiniz Demek ki, bildiğinizi  zan ediyor, bir yol takip ettiğinizi  hesap ediyorsunuz ,onun için yanlışınız üzerinde  ısrar edip gidiyorsunuz., hakiki manada bilmiyorsunuz..Zira bilen  akıl ve idrak eden  ileriyi görendir. İlim, hayattir, cehalet ise  ölümdür.,ilim nur, cehalet karanlıktır, ilim kuvvet cehalet  zafiyettir,ilim basiret cehalet körlüktür.. Dolayısıyla  ilerisini göremez, doğruyu yanlıştan, hakkı batıldan, hakikati sahteden ayırt edemez..Sizler  bu basiret ve temyize sahip değilsiniz .Onun için ileriyi göremiyorsunuz. Cehennemle karşı karşıya geleceğinizi  düşünemiyor, idrak edemiyorsunuz.. Şayet onları ;  Cehennemi göreceğinize, onunla karşı karşıya kalacağınıza  inansaydınız. Fuzulî şeylerle oyalanmayacaktınız.. Kaldı ki onu – Cehennemi –    herkes görecektir., herkes onunla  karşı karşıya kalacaktır..Sonra  Takva sahibi olanlar, Allah’ın dinini sadakatle yaşayanlar oradan  kurtulacak, selamete çıkacak, gafiller, zalimler  ve facirler  orada diz üstü  çökmüş olarak kalacaklardır. Bunları göz önüne getirseniz ,çıplak gözle  gerçek olarak göreceğinizi kesin  olarak  bilseydiniz  bu gaflete kapılmayacaktınız. Kaldı ki  üzerinde  iftiharla yarıştığınız  mal varlığınız, makam ve mevkileriniz, etrafınızdaki taba’anız kendilerinden destek gördüğünüz aşiretiniz  ve sayıp durduğunuz servetlerinizden  sorulacak bunların hesabını vereceksiniz, onlar yüzünden  kim bilir nice  sıkıntılara maruz kalacaksınız bunları  gerçek manada bilseniz  ve hesap etseniz  bu bunaltıcı ,çıkışı olmayan  gafletlerle, oyalanıp  tartışmalara düşmez ,bu gaflet üzerinde  hayatınızın sonuna kadar devam ederek  kabirlere  kadar sürüklenmezdiniz.  Demek ki bildiğinizi zan etseniz de , gerçekten  gereği kadar layıkıyle  bilmiyorsunuz Müslüman olduğunuzu iddi’a ediyorsanızda  gerçek manada  Müslümanlığı bilmiyorsunuz bilseydiniz  bu halinizde devam etmeyecektiniz diyor  Ayet-i celile kesin  hükmünü koyuyor. Burada  ayette geçen “ Lev ta’lemune”  lafzında geçen  “lev” nun  muktazasını gereği gibi  değerlendirilmediği için olacak , ayeti tefsir edenlerin çoğu  “ Cehennemi görürdünüz” şeklinde tefsir  etmişlerdir. Lev’nun gerektirdiği şeyi , göreceğinizi  bilseydiniz  bu gaflete düşmezdiniz şeklinde olması gerekir.“Lev” edatı hakkında Şa’ir şöyle söylemişlerdir,

ألام علا  لو  ولوكنت عالما   بأذناب لو لم تفتنى اوا ءله    : “Lev “ yi kınadım , eğer eteğindeki  şeyi bilseydim  önündekini kaçırmazdım. Demek ki, “lev “ den sonra gelecek şey bilinse  öndeki şey kaçırılmaz değerlendirilirdi.. Böylece ayetin  maksadı  daha iyi anlaşılmış oluyor.

Ayetin  manasını  daha doğru olarak anlamak için bu şirin  mefadini  nazar-i itibara almak gerekiyor. 15 / Ocak / 2010-01-15   Selahaddin KİP     KAYSERİ

ابيات قالها  صلاح الدين اللك

باحثا بها عن حياته ملخصا      

           وسماها با -الاندفاعات-                            

أخي هاك سيري في حياتي  ملخصا   بدار- بها غشم- الد ناءة شخصا

وسماني     الجد   السعيد    تفألا      باسم صلاح الدين صلحا تربصا

سلام علي اهل الهدي اي فرصة            تضيع   بهم الا انتقا مفصصا

وكان ابتدا أ درس بالاب وامتدا      حوال اثنتي عشر من العام حارصا

وذاك علي هجرالديار الي القري      لتحصيل علم الدين بالامن فحصا

لان خلال الدار جس الخواءن     فلم يكف قعرالبيت في الامن محمصا

وبعد وفات الاب اصبحت اسيا          تزلزل اقبالي وجرعي تغصصا

فلما نعينا فجأة في عشية             – غشينابه – فالصبر أجمل اقمصا

اذاما انطوي للمرئ شيا فربه            لبا سط اشيا كيف ييأس غاءصا

له الحمد من ايام همي عناية           بأستاذي الفاضل –طيب- اخلصا

كذالحاج نوري وهو خالي تولني     مع ابنه صديقي كمال المخصصا

ومن علماءلقيصري استفادة             أخذت نقاط العلم دورا تأخمصا

واول عهد ما تحملت في القري           امامة جمع كالبناءالمرصصا

وكان افتراقي عسكراعن وظيفة        الي عودتي منه بحكم مرخصا

توليت ثان بالامامة عازما              قياد ة خير في المناسك خالصا

ودمت عليهاخمس عام تعففا         وفيها امتحاني كان للوعظ فانصا

وعنها انتقاليواعظالقضاءنا              عزيزية باسم العتيق المنكصا

وحال عليه خمس عام مواليا                 وثم ابتليت مفتيا ومقفصا

وبضعين عاما دام حملي مثقلا    بقوم شتيت الركن مشقوقة العصا

فقدذقت فيهم بعض صبر المفاسد       ليالي كابوس ويومي تنغصا

وحسبي اجتهادي في الوظيفة كلها   بطوق واجهد للمعين ممحصا

فتهجر نفسي عن تضارتحصنا         وذاك بهجرة النبي تنصصا

وان في بلادي كان نفعي فأحمد    وان غيره فالله غافر من عصي

وبعد لعلله ان جاد اجلي       يوفقني الاحسان محظي الحصاءصا

وصل وسلم يا رحيم علي النبي       وال واصحاب الهداية قرصا

فيلبيت كلمات تفيدالتواريخ بحسب الابجد  كلمة- بها غشم- تفيد ولادة المؤلف يعني 1348 هجري-غشينا- وفات ابيه – 1368 –و- تضار تقاعده عن الوظيفة-1401

.